Toerisme vormt voor Zoutelande tegenwoordig de belangrijkste bestaans bron. Niet voor niets overigens wordt Zoutelande, samen met het strand van Dishoek en Westkapelle, wel de Zeeuwse Rivièra genoemd, want weinig Nederlandse badplaatsen kunnen bogen op een strand op het zuiden.
Zoutelande dus wel en dat wil het weten ook. Het behoort tot de meest bezochte badplaatsen aan "de Zeeuwse kust". Hele straten van dit kleine badplaatsje worden jaarlijks verhuurd aan de toestromende bezoekers die er graag hun vakantie doorbrengen. Zelfs de landbouw bedrijven pikken hun graantje mee in de vorm van mini campings, het zogenaamde kamperen bij de boer. Fietsenverhuur, strandpaviljoens, hotels, pensions, vakantiebungalows, gezellige terrassen, winkeltjes en een mooie boulevard, het is er allemaal daar in Zoutelande.
Evenals in Domburg was ook Zoutelande rond de eeuwwisseling zeer geliefd bij Nederlandse kunstschilders. Het Zeeuwse licht wordt door hen veelvuldig geroemd. De weerkaatsing op het water kleuren de luchten naar het schijnt briljanter en transparanter dan waar ook.

Zoals bijna alle dorpen heeft ook Zoutelande zijn monumenten. Allereerst natuurlijk de Nederlandse Hervormde Kerk met een toren waarin nog fragmenten van laat 13de-eeuwse baksteengotiek zijn te bespeuren. Later, rond 1500, werd de kerk door toevoeging van een noordbeuk omgevormd tot hallenkerk.
In 1573 werd dit door oorlogsschade tijdens de Tachtigjarige Oorlog teniet gedaan. Men vermoedt dat toren en kerk rond 1738 hun tegenwoordige gedaante hebben gekregen. In 1950, maar ook onlangs vond nog een restauratie plaats. Wie om de kerk heen loopt zal constateren dat door vroegere verstuivingen van het duinzand de onderste torengeleding onder het stuifzand is verdwenen. De parochie Zoutelande is legendarisch verbonden met de naam Sint Willibrord.

Helaas is een eeuwenoude bezienswaardigheid, de Willibrordusput, met het aanleggen van de huidige zeedijk, verloren gegaan. De put, door Willibrordus gegraven, dateerde uit l6de eeuwen, zo wil de overlevering, zou geneeskrachtig water hebben geleverd. Door afkalving van de kust verdween de put uiteindelijk in zee. Er werd een paar maal een nieuwe gegraven, maar ook deze verdween, zoals gezegd, met de verzwaring van de zeedijk. Om de gehele story niet verloren te laten gaan bouwde men in de jaren '80 onder aan de dijk, naar oude afbeeldingen, een nieuwe put. Ook Zoutelande heeft zijn molen. De korenmolen, een ronde stenen bovenkruier en grondzeiler, stamt uit 1722.

Zoutelande kan tot een van de keurige badplaatsen gerekend worden. Dit is misschien wel mede te danken aan de toenmalige SGP-burgemeester (1921-1959) van Zoutelande, de heer Kodde. In gedachte de strenge leer zouden er, als het aan hem had gelegen, alleen maar godsdienstige toeristen in Zoutelande rond hebben gelopen. Door zijn toedoen werd in die tijd het dansen in openbare gelegenheden en het kamperen op gemeentegronden volledig verboden. Kamperen achter de woningen was toegestaan. De eigenaren van deze woningen werden dan wel zelf verantwoordelijk gesteld voor de orde en rust. Het vertoeven in badkleding diende zich te beperken tot het strand wat ook gold voor kinderen.

Gelukkig is er voor de badgasten wel het een en ander veranderd. Laten we het er maar op houden dat Kodde's gedachtegoed: het streven naar een nette badplaats, na zoveel jaren toch nog steeds in ere wordt gehouden!